Í þetta sinn byrjaði ég á pistlinum á miðnætti og mér fannst viðeigandi að skrifa um drauga. Líklega var það óráð að reyna að skrifa um drauga á nótunni. Allt spannst þetta þó af vangaveltum um jólaþorp. Nú er Benedikt alveg að missa sig, hugsa lesendur, hvernig ætlar hann að tengja drauga og jólin? Þessa fallegu hátíð barnanna og óhugnað löngu liðinna illþýða?

Sagan byrjaði á því að nú deila Hafnfirðingar og Reykvíkingar um ákveðin grundvallaratriði, þ.e. hver á jólaþorpið. Hafnfirðingar hafa nefnilega sótt um einkaleyfi á heitinu Jólaþorp og kvartað til Neytendastofu yfir fyrirhuguðum markaði samtakanna Miðborgarinnar okkar í Reykjavík.

Hér virðist í uppsiglingu eitthvert mesta sakamál seinni tíma. Heyrum skýringar Gunnars Axelssonar, formanns menningar- og ferðamálanefndar Hafnarfjarðar: „Eftir langa þróunarvinnu varð það niðurstaðan fyrir sjö árum að kalla okkar fyrirbæri Jólaþorp. Við erum búin að leggja ómælt fjármagn og vinnu í að byggja upp þetta vörumerki.“

Öllum ætti að vera ljóst að það kom illa við Hafnfirðinga þegar í ljós kom að Stuðboltinn Jakob F. Magnússon ætlaði að stela jólunum af þessum friðsama þjóðflokki og opna Jólaþorp í Reykjavík. En ósvífninni eru engin takmörk sett.

Gunnar segir að Reykvíkingar hafi ekki aðeins fengið nafnið að láni í Hafnarfirði. „Þar verða Grýla og Leppalúði - nákvæmlega eins og hjá okkur - og nú síðast sá ég að það höfðu bæst við álfar og huldufólk - sem er nú kannski dálítið sérhafnfirskt fyrirbæri.“

Er Jakobi ekkert heilagt, jafnvel ekki Grýla og Leppalúði? Mér finnst Gunnar líka ekki taka nógu djúpt í árinni. Álfar og huldufólk eru ekki bara „kannski dálítið sérhafnfirskt fyrirbæri.“ Álfar eru einkaeign Hafnfirðinga og álfur nánast samheiti við Hafnfirðing. Ekki gefa tommu eftir hér.

Að vísu sé ég sáttaflöt á málinu. Hugsanlega gæti Jakob borgarstjóri fengið Leppalúða lánaðan frá Hafnarfirði, því að þar er ekki ólíklegt að þeir leynist nokkrir.

Ég vona svo sannarlega að Hafnfirðingar vinni málið og fái einkaleyfi á Jólaþorpum. Einföld leit á Google sýnir að þá þarf að loka fjölmörgum Jólaþorpum um heim allan. Ekki kom glöggt í ljós hvort þau höfðu líka stolið Grýlu og Leppalúða.

En hvað um aðrar íslenskar vættir? Tröll, útilegumenn og drauga? Strandamenn eru búnir að tryggja sér galdramenn og þess vegna varð ég smeykur þegar ég sá að séra Pétur Þorsteinsson vinur minn var farinn að gera töfrabrögð í messum Óháða safnaðarins. Var Pétur í vondum málum? En svo áttaði ég mig á að söfnuðurinn er óháð trúfélag og ætti því að vera líka fyrir Strandamenn.

En draugarnir. Hver á þá? Á Stokkseyri er draugasafn, sem Bjarni Harðarson setti upp. Hann er hins vegar ekki Stokkseyringur heldur Selfyssingur. En þar eru víst draugar líka.

Frægasti draugur Íslandssögunnar var nýbúi, Glámur að nafni. Hann gekk ljósum lögum í Húnavatnssýslu. Sólveig ofsótti séra Odd frá Miklabæ í Skagafirði og dró hann og hestinn inn í dys. Stokkseyringar gætu átt á hættu að alls kyns rumpulýður stælu af þeim draugunum.

„Andi jólanna er ekki eitthvað sem maður drekkur,“ söng Ian Anderson í gamla daga. Reyndar er ég ekki viss um nema hann sé einmitt vínandi hjá sumum. En Hafnfirðingar lentu í illum öndum frá Reykjavík með Jólaþorpið sitt og ég held að aðrir ættu að vera vel á verði.

Þennan miðnæturpistil ætlaði ég að setja inn í nótt, en brá þá svo við að tölvan fraus. Reyndar bara word-skjalið um draugana. Tilviljun? Nei, ég held að Bjarni Harðar hafi verið að minna á sig.

Benedikt Jóhannesson

www.heimur.is/benedikt